Blog runowianka

Widocznie miałam stać w miejscu.
Widocznie z miejsca tego miałam toczyć swoje boje.
Nowym haustem kolejny dzień witać szczerze.
Na okolice patrzeć, w którą od zawsze wierzę.
Na ludzi twarze tych goniących za przyszłością,
Bo teraźniejszość tyran nie raczy ich radością.
Wcale nie powinno być tak oczywiste,
Zbyt wielu wierzy , ze to miejsce czyściec.
Runi.
>>>>>>>>>>>

Niepotrzebna mi ta miłość,
Chcę Cię z serca wylogować,
z przeglądarki moich myśli
- wszystkie dane wykasować.
Już nie jesteś tam gdzie byłeś,
Nie znasz tez nowego hasła,
Przeniesiony do archiwum…..
KLIK
i moja miłość zgasła.…..
Runi.
>>>>>>>>>>>>>>

Każdego dnia zaglądam, niby przypadkiem, niby tak sobie, ale jednak codziennie. Wchodzę tam, by się dowiedzieć co ciekawego słychać u moich znajomych. To coś w rodzaju codziennych wiadomości ,nowin.
Strona ta , niby jak każda inna, ale ma w sobie coś co uzależnia. Ludzie zwariowali, kogo nie spotkam pyta, czy jesteś na Naszej Klasie. To fenomenalne zjawisko, którego sama jestem niewielkim udziałem.
Czas płynie coraz szybciej , wręcz ucieka przez palce i brak chwili by się spotkać, pogadać, powspominać.
Nasza Klasa może nie do końca , ale pomaga przenieś się nam w te stare dobre czasy, przypomnieć sobie jak to kiedyś było i z kim się przyjaźniło, bo przecież najlepsi przyjaciele to ci - których najdłużej znamy.
Runi.
>>>>>>>>>>>>>>>>

Nawet nie wiem czy pamiętam,
że był kiedyś taki czas,
że na drogę, którą biegłam
rzucał szczęścia blask.
Kiedy on był z zemną,
miał zawsze dla mnie czas,
łatwo przyszło, łatwo poszło
inny więcej szczęścia ma.
No i tak weszłam w dorosłe życie.
jak dalej żyć,co dalej,?? co dalej??
pustka , smutek, ,żal, żałość, rozczarowanie, złość,
jak komuś zaufać, jak uwierzyć?
Najgorsze było o tym wszystkim zapomnieć, nauczyć się na nowo żyć.,
W dłoni mam tylko garstkę wspomnień ,
a w oczach - twarzy jego kadr.
Runi.
>>>>>>>>>>>>

Odwiedziłam niedawno następne miasto sanatoryjne.. Przyjemne miejsce do marzeń, przyjemne miejsce do spacerów.Wspaniałe miejsce gdzie można samemu miło spędzić czas. Wyjechać samemu na wczasy to nie pasuje, wszyscy patrzą jak na dziwadło ,ale do sanatorium , nikogo to nie dziwi, bo większość tam ludzi to samotnicy. Na zabawie widziałam coś czego moje oczy w moim życiu nie widziały , a mianowicie widziałam taniec ludzi na wózkach inwalidzkich. Coś niesamowitego , kręcili się w takt muzyki nie gorzej niż my na dwóch nogach, starsza pani po 70tce trzymając sie wózka na kółkach obracała sie jak OSIEMNASTKA, Młody chłopak wyglądał jak kosmonauta cały w gorsecie, poruszał się milimetrowymi kroczkami -nie przeszkadzało to mu by poruszać się w takt muzyki.To niesamowite ile radości ludziom sprawia muzyka i taniec, Widząc tak bardzo kalekich ludzi dziękuje BOGU ,że mam ręce i nogi Wydaje nam się nie raz jaką krzywdę w życiu mamy, lecz któż by chciał się zamienić z opisanymi osobami.
Runi.
>>>>>>>>>>>>>>>>>

Gasły dla mnie jutrzenki,
Gasły dla mnie wieczory,
tak mi jej brakowało po złym dniu,
i czekałam by przyszła,
żeby we mnie rozbłysła,
żeby mnie we władanie wzięła znów.

Było w niej coś lekkiego,
było w niej coś zwinnego,
była wiąż jak wiosenny, ciepły wiatr,
pełna życia szalona, pełnią wiosny natchniona,
chciałam z nią fruwać w chmurach niby ptak.

Była to głupia miłość,
czemu więc tej miłości tak mi zal.
Runi.
>>>>>>>>>>>>>

WIELKA MIłOść!
To się stało na wiosnę,
kiedy śniegi ciemniały,
kiedy wiatr mokrej ziemi zapach niósł,
przyszła tak nie oczekiwana,
przyszła tak nie proszona,
razem z wiosną tak przyszła pod mój próg.
Tak- rzeczywiście stało się to na wiosnę-poznałam przystojniaczka,na jego widok drżałam. To spojrzenie., ten dotyk, ten głos-to było to. Te codzienne spotkania, w sobotę i w niedzielę jeździłam do domu-nie sądziłam, że to mu pasuje.
Po jakimś czasie wyznał mi, ze ma syna- żona zginęła w wypadku.–no cóż-życie wszystko się może zdarzyć. Nie mogłam sobie wyobrazić jak to będzie ,ale jakoś przyzwyczajałam się do tej sytuacji. powiedział mi ,że mieszka u teściów,i oni opiekują się dzieckiem.Było to dla mnie całkiem normalne. Randki odbywały się czasami we trójkę,ale nie przeszkadzało mi to ,byłam zakochana i synek był wspaniały-miał 1,5 roczku.
Jak to w życiu bywa kłamstwo ma krótkie nóżki.
Pewnego dna nie przyszedł na spotkanie-pojechałam–otwiera mi drzwi piękna kobieta-właśnie odbywają się imieniny żony ‘’mojego pana'’
NIC DODAć NIC UJąć.
Dlaczego jego rodzice ,jego brat nic nie powiedzieli ?????????
Jak byłby tel. kom. jak długo by to trwało?
Nigdy nie chciałam wiedzieć,dlaczego tak się stało!
Była to głupia miłość,
która ze mnie zakpiła
czasem mi tamtej wiosny brak.
Widziałam jego syna na naszej klasie,jest bardzo przystojny za ojcem, ma żonę, oby nie miał jego charakteru.
Runi.
>>>>>>>>>>

To mój wymyślony scenariusz, powrotu kuracjuszy z sanatorium.
Och jak oni na siebie patrzą,jak za sobą się stęsknili ach, ech!!!!!!!!!
Kolejne dni,—dlaczego, on tak głośno je ten obiad??
dlaczego,ona tyle mówi?
dlaczego ,on się w to ubrał,przecież kupiłam mu nie dawno nową koszulę??
dlaczego, ona chodzi w południe jeszcze w papilotach i w podomce??
Ile takich zadawanych pytań bez odpowiedzi ?
Zaczyna się tęsknota za tamtym życiem, bez obowiązków, bez uwag,
W tym całym zamieszaniu i patrzenia na siebie z pogardą -zapomnieli o swoich imionach.